Essay:

Essay details:

  • Subject area(s): Marketing
  • Price: Free download
  • Published on: 14th September 2019
  • File format: Text
  • Number of pages: 2

Text preview of this essay:

This page is a preview - download the full version of this essay above.

Selçuk Üniversitesi

Turizm Fakültesi

Konya

Konu: Turist Memnuniyetinde Turist Rehberinin Önemi

Konya Örneği

Hazırlayan: Hasan Çağatay BULUT Danışman: Doç. Dr. Tugay ARAT

Konya, 2018

ÖZET

Turist rehberliği farklı rolleri üstlenmiştir hep. Turist rehberliği sadece turistlere tarihi yerleri gezdirip bilgilendirmekle sınırlandırılmamalıdır. Turist rehberi bu profesyonel süreç içinde farklı rolleri hep üstlenmiştir. Turist Rehberi olmanın en ana yolu Kültür ve Turizm Bakanlığından alınan çalışma belgesidir. Bu süreç içerisinde rehber, gösterdiği performansa dayanarak bütün becerisini geliştirir ve farklı roller deneyimler. Bu çalışmamızda turistlerin memnun kalabilmesi adına rehberin göstediği performans, deneyimlerini geliştirerek turistlerin gezi sonrasında memnuniyete ulaşması için turist rehberinin önemine değineceğiz ve bunun için de Konya örneğini ele alacağız. Araştırma sonucunda rehberlerin liderlik ve aracılık rollerinin rehber performansının değerlendirmesinde önemli olduğu ve algılanan rehber performansının da bütünsel tur deneyimi üzerinde etkili olduğu anlaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler: Profesyonel turist rehberi (PTR), turist tatmini, tur deneyimi, şehir turu, iletişim becerileri.

ABSTRACT

Other than being a profession that extends beyond only providing information on the historical monuments. Thus, this profession in its context embodies many different roles that are necessary. With this context, the purpose of this study is primarily to analyze the effects of the leadership and mediation roles on certificated tour guide performance evaluation and then on holistic tour experience. In this research, the performance of the tourist guide in order the tourist to be satisfied from this tour will be analyzed and the Konya will be taken as an example of this research.

Key Words: Professional Tourist Guide, tourist satisfaction, tour experience, sightseeing tour, communication skills.

Giriş

Turist rehberi, ülkeyi yerli ve yabancı turistlere en iyi biçimde tanıtacak, onlara gezileri süresince yardımcı olacak, doğru bilgileri verebilecek, Kültür ve Turizm Bakanlığı‟nın vermiş olduğu yetki belgesine sahip kişidir (TUREB 2006: 246). Dünya Rehberler Federasyon Örgütü‟nün (WFTGA) tanımına göre; turist rehberleri; turistlere seçtikleri dilde liderlik yapan, bulunduğu bölgenin kültürel ve doğal miraslarını onlara tercüme eden ve bulunduğu bölgenin uygun bir yönetimi tarafından kabul edilmiş donanımına sahip kişilerdir (http://www.wftga.org).

Son yıllarda insanların boş zaman artışı, ekonomik düzeylerinin yükselmesi, psikolojik olarak rahatlama isteğinin artması, insanları turizm faaliyetlerine yönlendirmektedir. Dolayısıyla turizm hareketleri dünya çapında hız kazanmaktadır. Bu yüzden turizm sektöründe önde olan ülkeler, turistlere daha kaliteli hizmet vermeyi amaçlamaktadır. Bu noktada turist rehberlerine önemli görevler düşmektedir. (Meral Büyükkuru, Zeynep Aslan; Turist Rehberlerinin İletişim Becerilerinin Turistlerin Tur Deneyimi Üzerine Etkisi: Nevşehir İlinde Bir Araştirma; Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi; Sayı: 34, S. 339♦ Cilt: 13 ♦Yıl/Year: 2016)

Bilgi teknolojilerinin hızla geliştiği ve global ekonomilerin oluştuğu günümüzde, hiçbir ulus veya kişinin kendini tamamen dış dünyadan dışlayarak, iletişim kurmadan yaşaması mümkün değildir. İnsanın insana hizmet ettiği turizm sektöründe ise, iletişim kaçınılmaz olarak kullanılmak durumunda kalınan ve insanların anlaşmalarını sağlayan en önemli araçtır. (Seda Şen Şahin; Cevdet Avcikurt; Turist Rehberlerinin İletişim Yeterlilikleri: Turistlerin Görüşlerinin Chaid Analizi İle Değerlendirilmesi; Balikesir University The Journal of Social Sciences Institute Volume: 16 - Number: 29, June 2013; s. 305.)

En az bir yabancı dili en iyi şekilde konuşabilen, tarihi, kültürel ve sanatsal değerlerimizi çok iyi bilen rehberler sayesinde Türk turizmi daha da gelişecektir ve bu sayede ülkemize döviz girdisi sağlanmaya devam edecektir. Bu süreçte Türkiyemiz daha da güçlenerek dünya çapında potansiyelini artırmaya devam ediyor olacaktır. Turist rehberi de bu süreçte önemli etkenlerden biri olmalıdır. Bu süreçte bir birey olarak performans gösterirken de bilgisi, becerisi, kültürü, tutum ve davranışları ile Türkiye'yi ve Türk insanını temsil edecek ve doğru tanıtacak, ziyaretçilerin memnun ve olumlu izlenimlerle memleketlerine geri dönmesini sağlayacak, nitelikli kişilerin seçimi ve turist rehberi olarak eğitilmesi hassas ve ciddi bir biçimde ele alınması gereken bir konu olarak ortaya çıkmaktadır.

Bu araştırma, turist rehberlerinin iletişim becerilerinin, turistlerin tur deneyimi üzerinde etkili olup olmadığını belirlemek amacı ile yapılmaktadır. Bu doğrultuda çalışmanın değişkenleri olan iletişimin tanımı, önemi, iletişim süreci ve türleri açıklanarak, iletişim becerileri ile ilgili kavramsal çerçeve oluşturulmuş ve deneyim kavramına yönelik aktarılması gereken bilgiler verilerek, çalışmanın konusu ile ilgili olarak daha önce yapılan çalışmalar bu araştırmada yer almaktadır.

1. Rehberlik Kavramı

Turist rehberleri, turizm endüstrisinde anahtar oyunculardan biridir. Destinasyonlar ve kültür hakkındaki bilgi ve yorumlarının, hizmet ve iletişim becerilerinin yanı sıra, turistlerin ziyaretlerini deneyime dönüştürme yeteneğine de sahiptirler. Turist rehberi konusunda pek çok tanım bulunmasına rağmen, uluslararası kabul görmüş WFTGA'nın tanımına göre turist rehberi; yurt içi ya da yurt dışından gelen grup ya da bireysel ziyaretçilere, onların tercihleri doğrultusundaki bir dilde, bir bölge ya da şehirde bulunan anıtlar, müzeler, doğal ve kültürel çevre ve tarihi yerlerde kılavuzluk eden ve eğlendirici bir yorumla bunları ziyaretçilerine aktaran kişidir. Turist rehberliği; insanların bilmedikleri bir ülkeyi, bölgeyi, yöreyi ve işletmeyi turistlere tanıtmak, o yöre hakkında tarihi, coğrafi, kültürel ve arkeolojik bilgiler vermek, kısacası ülkeyi her yönüyle temsil etmektir. Turist rehberliğinin amacı; Türkiye'nin turizm zenginliklerinin değerlendirilmesinde Turizm Bakanlığı tarafından belirlenen turizm politikaları çerçevesinde katkı sağlamaktır. Turist rehberliği faaliyeti, diğer turizmcilere kanunlarla verilen mesleki faaliyet alanı ve hakları saklı kalmak kaydıyla, her türlü bireysel ve grup halindeki turistin gezdirilmesini ve bu kapsamdaki destek faaliyetlerini içerir. (T.C. Millî Eğitim Bakanlığı, Konaklama ve Seyahat Hizmetleri; Turizm Ve Rehberlik; Ankara, 2013 s.3.)

Profesyonel bir meslek olan turist rehberliğinin, beslendiği sayısız bilgi alanını dikkate alırsak halk tabiri ile “ayaklı kütüphane” denilen bir işlevi üstlenen rehberlerin yetiştirilmesi ve eğitiminin ülke tanıtımı için ne kadar önemli olduğunu daha açık bir şekilde belirtmiş oluruz (Özbay, 2002).

2. Turist Memnuniyeti

Turist rehberi açısından konu ele alındığında, turist rehberi turistlerle sürekli etkileşim halinde olan kişi konumundadır. Üstelik bu etkileşim çoğunlukla farklı kültürlerden, dillerden ve dinlerden olan turistlerle gerçekleşmektedir. Turist rehberi hemen hemen tüm iletişim türlerini kullanmaktadır. Turistlere doğa, tarih, kültür, müze vb. hakkında bilgi vermektedir. Bu bilgileri aktarırken yabancı dili iyi bilmenin yanında, ses tonuna, göz temasına, kişisel alana, gülümsemesine, dış görünüşüne, el kol hareketlerine dikkat etmesi gerekmektedir. Ayrıca tüm bu davranışları turistin kültürüne hâkim olarak sergilemek durumundadır. Çünkü iletişim özellikleri kültürden kültüre farklılık göstermektedir. Kısaca; turist rehberinin mesleğini icra ederken turistlerin memnuniyetini sağlamak adına tüm iletişim becerilerine sahip olması gerekmektedir.

(Meral Büyükkuru, Zeynep Aslan; Turist Rehberlerinin İletişim Becerilerinin Turistlerin Tur Deneyimi Üzerine Etkisi: Nevşehir İlinde Bir Araştirma; Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi; Sayı: 34, S. 341♦ Cilt: 13 ♦Yıl/Year: 2016)

3. Tur Deneyimi

Çalışmanın metodoloji bölümünde, araştırmanın amacı, önemi, problemi, modeli ve hipotezleri belirtilmektedir. Araştırmada, diğer araştırmacılar tarafından önceki çalışmalarda kullanılan ölçek ifadeleri ile yerli ve yabancı turistlerin rehberlere yönelik iletişim becerileri algıları ve tur deneyimleri ölçülmeye çalışılmıştır. Sonuç bölümünde de anket çalışmasının sonuçları yer alacaktır.

Turistik deneyim; bireyin gezi öncesi deneyimlerinin, gezi sırasında elde ettiği deneyimlerinin ve gezi sonrası deneyimlerinin toplamıdır. Deneyimler kişileri etkileyen birçok faktör dolayısıyla farklılaşmaktadır. Her bireyin kişilik özellikleri, sosyal çevresi, ekonomik gücü ve yaşam biçimi birbirinden çok farklıdır. Bu farklılıklar bireylerin kendilerine özgü bir turistik süreç yaşamalarına neden olmaktadır. Bireylerin beklenti, algı ve doyumları; gittiği yerin özelliklerine, sunulan ürüne, çeşitliliğe ve seyahatin özelliklerine göre biçimlenmektedir (Rızaoğlu, 2003: 178). Dolayısıyla deneyimi oluşturan bir takım unsurlar bulunmakta ve bireylerin tavsiye, tekrar kullanma gibi davranışlarında etkili olmaktadır.

Tatiller deneyimsel özellikleri açısından zengindir ve öncelikli olarak hazsal (hedonik) amaçlarla yapılmaktadır (Otto ve Ritchie, 1996). Comic (1990), turist olayı ve turist deneyimi arasındaki farkı açıklamaktadır. Turist olayı ‘seyahat hazırlıkları, seyahatin kendisi, bir destinasyonda kalma, ayrılma, seyahat olayı içerisindeki güzel ya da güzel olmayan çeşitli durumlar' olarak tanımlamaktadır. Turist rehberi, bir destinasyonda turistlerin deneyimlerini şekillendirmede önemli pay sahibi olan ve turizm sektörünün görünen yüzünde (ön planda) çalışan kişidir (Huang ve diğerleri, 2010: 3)

4. Şehir Turu

Turist rehberleri yaptıkları işin özelliğine ya da çalıştıkları turist gruplarının ilgi alanlarına göre, şehir rehberi (City/Local Guide), nokta rehberi ( On-site Guide), sürücü rehber (Driver Guide) ve uzman rehber (Specialized Guide) olarak farklı isimlerleadlandırılmaktadırlar. (Pond,1993). Şehir rehberleri, otobüs, minibüs, kamyonet ile bazen de yürüyüş turlarında şehirle ilgili bilgiler aktarmaktadır. Eğer şehir rehberi araç kullanırken anlatım yaparsa, bu rehberlere sürücü rehber denilmektedir (Mancini, 2001: 5). Belirli bir müze, bina veya ören yerinde çalışan turist rehberine nokta rehberi denmektedir. Bir kuruma bağlı çalışmakta ve ücretlerini kurumdan almaktadırlar (Mancini, 2001: 5). Adından da anlaşılacağı üzere şehir rehberleri şehir turları düzenlemektedirler. Konya örneği göz önüne alınacak olursa, Konya'da şehir turu şöyle olabilir:

Konya Gezilecek Yerler Rehberi

1.Konya Mevlana Müzesi (Konya Mevlana Türbesi)

2.İplikçi Camii

3.Şerafettin Camii

4.Şemsi Tebrizi Camii

5.Karatay Medresesi

6.İnce Minare Müzesi (Medresesi)

7.Konya Alaaddin Tepesi

8.Konya Tropikal Kelebek Bahçesi

9.Konya Sille

10.Mevlana Kültür Merkezi

11.Akyokuş

12.Konya Arkeoloji Müzesi

13.Çatalhöyük

14.Kilistra Antik Kenti

15.Konya Meram

16.Nasreddin Hoca Türbesi

17.Konya'daki Parklar

18.Tuz Gölü

19.Beyşehir Gölü

5. İletişim Becerileri

İletişim, birçok kaynakta “haberleşme” olarak tanımlanan kavramın karşılığı olarak kullanılmıştır. Dilde anlaşma akımı içerisinde mesaj=ileti olarak alınınca bu kökten yararlanarak “karşılıklı ileti” anlamına gelen ‘iletişim' sözcüğü bugün benimsenmiş ve kullanılmaya başlanmıştır (Sabuncuoğlu ve Tüz, 1998).İletişim bireylerin sosyal yaşamında var olan temel bir olgudur. İnsanlığın var olduğu günden bu yana iletişim, kişiler arasında ilişkiler kurmayı ve etkileşimi sağlamaktadır. Kişilerin çevresini ve kendisini tanıması, olaylara anlam vermesi iletişim aracılığıyla gerçekleşmektedir. Yaşadıkları, öğrendikleri her şeyi başkalarına veya gelecek kuşaklara aktarmalarında, iletişim ilk koşul olarak ortaya çıkmaktadır.(Meral Büyükkuru, Zeynep Aslan; Turist Rehberlerinin İletişim Becerilerinin Turistlerin Tur Deneyimi Üzerine Etkisi: Nevşehir İlinde Bir Araştirma; Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi; Sayı: 34, S. 340♦ Cilt: 13 ♦Yıl/Year: 2016)

SONUÇ

KAYNAKÇA

Alshatnawi, E.A.R. (2014). Assessing communication skills among Jordanian

tour guides: German tourists perceptions. Journal of Management Research, 6 (1),

1-11. doi: 10.5296/jmr.v6i1.4361

Altunışık, R., Coşkun, R., Bayraktaroğlu, S. ve Yıldırım, E. (2012). Sosyal

bilimlerde araştırma yöntemleri. Sakarya: Sakarya Yayıncılık.

Arhippainen, L. (2003). Capturing user experience for product design. A

Proceeding of the 26th Information Systems Research Seminar in Scandinavia,

August 9-12, IRIS 26, CD-rom, Porvoo, Finland.

Beeho, A. J. ve Prentice, R.C. (1997). Conceptualizing the experiences of

heritage tourists: A case study of New Lanark World heritage village. Tourism

Management, 18(2), 75-87. doi: 10.1016/S0261-5177(96)00103-3

Boonpat, O. ve Suvachart, N. (2014). Tourist expectation and tourist

experience in cultural tourism. Journal of Tourism and Hospitality Management,

3(2),124-132. http://www.davidpublishing.com/davidpublishing/Upfile/10/23/

2014/2014102372321809.pdf, Erişim Tarihi: 13.03.2016.

Dirsehan, T. (2010). Örneklerle temel deneyimsel pazarlama. İstanbul: İkinci

Adam Yayınları.

Dökmen, Ü. (2001). İletişim çatışmaları ve empati (17.Bs). İstanbul: Sistem

Yayın.

Dwyer, J. (1997). The business communication handbook. Australia,

Erskineville: PrentiveHall.

Ellis, G.D., ve Rossman, J.R. (2008). Creating value for participants through

experience staging: parks, recreation and tourism in the experience industry. Journal

of Park and Recreation Administration, 26(4), 1-20.

http://js.sagamorepub.com/jpra/article/view/1301 Erişim Tarihi: 9.01.2016. Erdoğan, İ.(2005). İletişimi Anlamak. Ankara: ERK.

Güney, S. (2000). Davranış bilimleri. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

Güzel, Ö. (2014). The dimensions of tour experience, emotional arousal, and

post-experience behaviors: A research on Pamukkale in Turkey. Procedia Social and

Behavioral Sciences, 150, 521-530. doi: 10.1016/j.sbspro.2014.09.069

Ham, S. H.,ve Weiler, B. (2003). Toward a theory of quality in cruise-based

interpretive guiding. Journal of Interpretation Research, 7(2), 29-49.

https://www.researchgate.net/publication/261595723_Toward_a_Theory_of_Qual

ity_in_Cruise-Based_Interpretive_Guiding, Erişim Tarihi: 06. 01.2016.

Hosany, S. ve Witham, M. (2009). Dimensions of cruisers' experiences,

satisfaction and intention to recommend. Journal of Travel Research, 49(3), 351-364.

doi: 10.1177/0047287509346859

Jennings, G. ve Nickerson, N. (2006). Quality tourism experience. ButterworthHeinemann: Oxford.

Leclerc, D. ve Martin, J. N. (2004). Tour guide communication competence:

French, German and American tourist's perceptions. International Journal of

Intercultural Relations, 28(2004), 181-200. doi: 10.1016/j.ijintrel.2004.06.006

Moscardo, G. (1996). Mindful visitors: Heritage and tourism. Annals of

Tourism Research, 23(2), 376-397. doi:10.1016/0160-7383(95)00068-2

Müküs, C. (2009). Doğu Anadolu Bölgesi'nde çalışan turist rehberlerinin

yeterliliği ve turist memnuniyetinin analizi, Yayımlanmamış yükseklisans tezi, Van:

Yüzüncüyıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.

Oh, H., Fiore, A. M. ve Jeoung, M. (2007). Measuring experience economy

concepts: Tourism applications. Journal of Travel Research, 46(2), 119-132. doi:

10.1177/0047287507304039.

Otto, J.E. ve Ritchie, B. R. (1996). The service experience in tourism. Tourism

Management, 17(3), 165-174. doi:10.1016/0261-5177(96)00003-9

Peterson, R. A. (1994). Meta- analysis of croanbach's coefficient alpha.

Journal of Consumer Research, 21(2), 381-391. doi: http://dx.doi.org/10.1086/209405.

Pine, B. J. II ve Gilmore, J. H. (1998). Welcome to the experience economy.

Harvard Business Review, 76(4), 96-105. https://hbr.org/1998/07/welcome-to-theexperience-economy Erişim Tarihi: 22.10.2015

Pine, B. J. II ve Gilmore, J. H. (1999). The experience economy work is theatre

& every business a stage. Boston Massachusetts: Harvard Business School Press.

Rızaoğlu, B. (2003). Turizm davranışı, Ankara: Detay Yayıncılık.

Sabuncuoğlu, Z. ve Tüz, M. (1998). Kurumsal psikoloji, Bursa: Alfa Basım

Yayım.

Schmitt, B. H. (1999). Experiental marketing, New York: The Free Press.

Stamboulis, Y. ve Skayannis, P. (2003). Innovation strategies and technology

for experience-based tourism. Tourism Management, 24(1), 35-43.

doi:10.1016/S0261-5177(02)00047-X

Truong, T. H. ve Foster, D. (2005). Using HOLSAT to evaluate tourist

satisfaction at destinations: The case of Australian holidaymakers in Vietnam.

Tourism Management, 27(5): 842-855. doi:10.1016/j.tourman.2005.05.008.

Usal, A. ve Kuşluvan, Z. ( 2006). Davranış bilimleri (5. Bs), İzmir: Barış Yayınları.

Yu, X.,Weiler, B. ve Ham, S. (2002). Intercultural communication and mediation: A frame work for analysing the intercultural competence of Chinese tour guides. Journal of Vacation Marketing, 8(1), 75-87. doi: 10.1177/135676670200800108.

Weiler, B. ve Ham, S. (2002). Tour guide training: A model for sustainable capacity building in developing countries. Journal of Sustainable Tourism, 10(1), 52-69. doi: 10.1080/09669580208667152.

Weiler, B. ve Black, R. (2014). Tour guiding research: insights, issues, implications, Bristol: Channel View.

Wong, A. (2001). Satisfaction with local tour guides in Hong Kong. Pacific Tourism Review, 5(1), 59-67. https://www.researchgate.net/publication/ 233642980_Satisfaction_with_Local_Tour_Guides_in_Hong_Kong, Erişim Tarihi: 16.11.2015.

...(download the rest of the essay above)

About this essay:

This essay was submitted to us by a student in order to help you with your studies.

If you use part of this page in your own work, you need to provide a citation, as follows:

Essay Sauce, . Available from:< https://www.essaysauce.com/essays/marketing/2018-6-2-1527966485.php > [Accessed 16.10.19].